دلم برای مادرم لک زده است،

برای قهوه مادرم،
ناز و نوازش‌های مادرم …
کودکی در من بزرگ می‌شود،
روز پس از روز،
و من زندگیم را عزیز می‌دارم، زیرا
اگر می مردم،
از اشک‌های مادرم شرم می‌داشتم!