مادر
چه بی تابانه میخواهمت
ای دوریت آزمون تلخ زنده بگوری
چه بی تابانه تو را طلب میکنم
بر پشت سمندی گویی نوزین که قرارش نیست
بوی پیراهنت اینجا واکنون
کوهها در فاصله سردندن
دست در کوچه وبستر
حضور دست مانوس تو رومی طلبد
بی نجوای انگشتانت فقط
posted by پادشه خوبان at
7:21 PM
0 Comments:
Post a Comment
Subscribe to Post Comments [Atom]
<< Home